Borgaryfirvöld hafa kvittað upp á að hlusta ekki á raddir foreldra

Meirihluti borgarstjórnar hefur ekki hlustað, hlustað á þær 12.000 raddir borgarbúa sem hafa mótmælt þeim sameiningartillögum skóla og frístundaheimila sem keyrðar voru í gegn á borgarstjórnarfundi í gær. Meirihlutinn hefur heldur ekki hlustað á þá fagaðila í menntamálum sem gagnrýnt hafa sameiningartillögurnar harðlega og bent á að þær skorti framtíðarsýn.Meirihlutinn hefur jafnframt kosið að líta framhjá þeirri staðreynd að 90% þeirra umsagna sem borist hafa eru á neikvæðum nótum og að foreldrar hafi krafist þess að tillögurnar verði dregnar til baka.

 Rauði þráðurinn á þeim fjölmörgu fundum sem haldnir hafa verið í hverfum borgarinnar að undaförnu er að tillögurnar séu illa ígrundaðar, að þær skili hvorki faglegum né fjárhagslegum ávinningi og á öllum þessum fundum var kvartað undan samráðsleysi við foreldra og fagfólk í þessu máli. Foreldrar hafa margítrekað óskað eftir virku samráði um hagræðingartillögurnar án árangurs.

  Nú liggur fyrir að farið verður í sameiningar í flestum hverfum borgarinnar nema í Vesturbæ og Breiðholti. Með því að fresta niðurskurði í þessum tveimur hverfum og gera skólasamfélaginu þar kleift að koma að hagræðingartillögunum er jafnræðis ekki gætt milli hverfa. Því hlýtur sú spurning að vakna hvers vegna þessi tvö hverfi hafi þessa sérstöðu.  Að mínu viti er það sjálfsögð og eðlileg krafa að jafnræðis sé gætt og öll hverfi sitji við sama borð þegar kemur að því að móta tillögur um hvernig best sé að hagræða í skólum borgarinnar.Sameiningartillögurnar hafa valdið miklum óróa og uppnámi í skóla- og frístundastarfi og það vill stundum gleymast í umræðunni að við erum hér að tala um yngstu þjóðfélagsþegnana – börnin í borginni sem aldrei fyrr þurfa á festu og stöðugleika að halda í því mikla atvinnuleysi og efnahagsþrengingumsem blasa við í samfélaginu.

 Þegar erfiðleikar steðja að á borð við þessa  á skólinn að vera skjól fyrir börnin þar sem tilveran gengur sinn vanagang. Við eigum að leggja allt kapp á að vernda skólastarfið og forgangsraða í þágu barnanna. Það hefur meirihluti borgarstjórnar hins vegar ekki gert nú þegar hann tekur ákvarðanir þvert á vilja foreldra og fagfólks í borginni. Meirihlutinn kýs að hagræða með því að byrja á þeirri lögbundnu þjónustu sem snýr að börnunum í borginni í stað þess að byrja á ólögbundinni þjónustu eins og grasslætti og steinsteypu eða öðrum þeim verkefnum sem hæglega má slá á frest. Við eigum að setja börnin í borginni í forgang og vernda þá þjónustu sem snýr að þeim því við frestum ekki menntun og uppeldi barnanna okkar. Borgaryfirvöld eiga að sína sóma sinn í því að hlusta á raddir foreldra því það eru þeir sem bera ábyrgð á uppeldi og menntun barna sinna og vita hvað þeim er fyrir bestu.

Hækkanir og skert þjónusta

Hækkanir og skert þjónusta eru orðin einkunnarorð meirihluta borgarstjórnar.
Nú síðast í dag á borgarstjórnarfundi samþykkti meirihlutinn  að leggja enn meiri álögur á borgarbúa með hækkun útsvars og til stendur að skerða þjónustu enn meira.

Hvað kostar að mæla borgina upp?

Í gærmorgun þegar ég var á leið út mætti ég fjórum galvöskum borgarstarfsmönnum á lóðinni við húsið mitt að mæla fjarlægðina frá öskutunnugeymslunni að götu. Reyndar vissi ég að þetta fáránlega uppátæki stæði til þar sem töluverð umræða hefur verið um þetta mál innan borgarkerfisins. Það fyrsta sem manni flýgur í hug er hver skyldi kostnaðurinn vera við allar þessar mælingar og svo hvað mun umsýslan utan um þetta allt saman kosta. Hefði ekki verið gáfulegra að mælast til þess við þá borgarbúa sem tök hafa á að setja tunnurnar út á gangstétt þá daga sem sorphirðubíllinn kemur í stað þess að fara út í allt þetta umstang með tilheyrandi kostnaði og auknum álögum á borgarbúa?

Ritskoðað skólastarf

Meirihluti Mannréttindaráðs Reykjavíkur , fulltrúar Samfylkingar og Besta flokksins, hafa nú í hyggju að banna allt samstarf milli kirkju og skóla borgarinnar og allt það skólastarf sem hugsanlega hefur trúarlega skírskotun.  Látið er í veðri vaka að þessi bönn eigi að draga úr umkvörtunum foreldra, semja frið og skapa skýrar reglur fyrir stjórnendur leik- og  grunnskóla. Þetta er fyrirsláttur. Reyndin er öðru nær.  Engar tölulegar upplýsingar eru til um þessar meintu kvartanir.  Þegar ég var formaður Mannréttindaráðs á síðasta kjörtímabili varð ég þess ekki vör  að foreldrar upp til hópa hefðu áhyggjur af samstarfi kirkju og skóla.                                                                                                                 Að kalla svona bönn og skilyrðingar leiðbeinandi fyrir skólastjórnendur eru hrein öfugmæli. Þau vekja þvert á móti upp ógrynni álitamála sem með einstrengislegri afstöðu geta hæglega breytt öllu skólastarfi í menningarlegt tómarúm  – skilyrtu af túlkunum og oftúlkunum embættismanna úti í bæ:  Mega skólakórar ekki syngja sálma? Má ekki syngja þjóðsönginn sem er sálmur? Má ekki kenna börnum heilræðavísur sr. Hallgríms?  Verður kennara bannað að segja ,,Guð hjálpi þér ´´- ef einhver hnerrar ? Mega börn ekki teikna  jólakort með mynd af jesúbarninu í jötunni? Og mega prestar ekki sinna áfallahjálp í skólum þegar dauðsföll ber að garði?

Tillagan ber vott um trúnaðarbrest gagnvart skólastjórum og kennurum. Meirihluti mannréttindaráðs treystir augljóslega ekki þessum aðilum til að standa vörð um mannréttindi nemenda  sinna og forráðamanna þeirra við núverandi skipan.   

Ég er sannfærð um að skólastjórar og kennarar í Reykjavík brjóta ekki á mannréttindum nemenda sinna eða forráðamanna þeirra.  Þeir eru upp til hópa víðsýnt, velmenntað og velmeinandi fólk sem leggur sig fram við það að standa  vörð um velferð og réttindi sinna skjólstæðinga. Auk þess tel ég afar mikilvægt að skólar borgarinnar séu sem sjálfstæðastir: Þeir skapi sér sérstöðu á eigin forsendum með frumkvæði eigin starfsfólks  og myndi þannig fjölbreytni í skólastarfi. Það er því engin þörf á  þeim skilyrðingum á reykvísku skólastarfi sem tillagan gerir ráð fyrir.

 Þessi tillaga er ekki það sáttaboð sem forráðamenn hennar reyna að telja okkur trú um. Þar tala viðbrögðin við henni skýrustu máli. Hún er þvert á móti aðför að íslensku samfélagi, menningu þess, sögu og tungu.  Alvarlegustu afleiðingar þessarar tillögu gætu ýtt undir tortryggni og andúð á nýbúum samfélagsins. Við skulum vona að svo verði ekki, enda eiga þeir engan þátt í þessari illa ígrunduðu tillögu.

 

 

Miðborg fyrir alla

Lagði fram tillögu í mannréttindaráði borgarinnar áðan um að fjölga
bekkjum á Laugavegi til að auka aðgengi aldraðra og hreyfihamlaðra að
miðborginni. Mikilvægt er að allir geti notið þeirrar menningar og
mannlífs sem miðborgin hefur upp á að bjóða. Átak í fjölgun bekkja
mundi auk þess ýta undir aukna útivist og hreyfingu þessara hópa.
Laugavegurinn er sérstaklega heppilegur fyrir verkefni af þessu tagi
þar sem hann er upphitaður og myndi því nýtast vel allan ársins hring.

Raunhæfa lausn á húsnæðisvanda Vesturbæjarskóla

Íþrótta- og tómstundaráð Reykjavíkur samþykkti rétt í þessu á fundi sínum að reynt yrði að leita allra leiða til að leysa húsnæðisvanda frístundaheimilisins við Vesturbæjarskóla með öðrum hætti en að koma fyrir lausum skólastofum á leiksvæði barnanna. 

Dagur án eineltis

 Samþykkt var í borgarstjórn í byrjun nóvember að einn dagur á ári yrði helgaður baráttunni gegn einelti. Dagurinn er hugsaður til þess að minna á að allir dagar eigi að vera án eineltis. Markmiðið með deginum er að vekja fólk til vitundar um alvarlegar afleiðingar eineltis og að skólar, frístundamiðstöðvar, íþróttafélög og vinnustaðir borgarinnar taki höndum saman og vinni stöðugt að því að koma í veg fyrir einelti og að virkjaðar verði þær áætlanir sem til eru til að uppræta einelti þegar slík mál koma upp.  Ákveðið var að þessu sinni að blása til málþings í Ráhúsinu í dag kl. 14:30  um: Lausnir gegn einelti og voru fengnir bæði fyrirlesarar sem unnið hafa að þessum málum fyrir borgina og eins aðilar sem hafa nýja sýn á þessa hluti. Á undan málþinginu verður táknræn athöfn á Tjarnarbakkanum og hvet ég alla sem tök hafa á að mæta þar kl. 14:15.  Árangursríkar aðgerðir hafa verið í gangi hjá Reykjavíkurborg til að sporna gegn einelti, bæði á vinnustöðum Reykjavíkur og hjá þeim stofnunum borgarinnar sem hafa með þjónustu við börn og unglinga að gera. Þannig hafa margir leik- og grunnskólar í Reykjavík náð miklum árangri í að vinna gegn einelti, auk þess sem umræðan um einelti hefur stóraukið þekkingu okkar á afleiðingum eineltis og um leið þá vitundarvakningu sem orðið hefur.  Borgarstjórn Reykjavíkur telur mikilvægt að fylgja þessu eftir með afgerandi hætti með því að efna til sérstaks, samræmds átaks gegn einelti og helga ákveðinn dag því verkefni.

Lögfræðileg ráðgjöf á bókasöfnum borgarinnar

Mannréttindaráð Reykjavíkur styrkir Orator, félag laganema við HÍ, til þess að veita borgarbúum lögfræðilega ráðgjöf sem fram fer á bókasöfnum borgarinnar en þar munu laganemar leiðbeina og ráðlegga fólki því að kostnaðarlausu. Um er að ræða tilraunaverkefni sem mun standa fram á vorið. Markmiðið með stuðningi mannréttindaráðs er að efla það góða starf sem Orator stendur fyrir og gefa enn fleiri einstaklingum kost á þeirra  þjónustu. Þörfin fyrir lögfræðilega ráðgjöf hefur aukist til muna á síðustu misserum vegna efnahagsástandsins og því ákvað Mannréttindaráð Reykjavíkur að styðja Orator til verkefnisins.Orator félag laganema hefur starfrækt lögfræðiráðgjöf frá árinu 1981 þar sem almenningi gefst kostur á að fá upplýsingar um réttarstöðu sína án endurgjalds. Ráðgjöfin hingað til hefur farið fram einu sinni í viku þar sem fólki gefst kostur á að hringja inn með spurningar um lögfræðileg álitaefni. Það eru eingöngu laganemar sem eru í meistaranámi sem sinna þessari ráðgjöf undir leiðsögn útlærðs lögfræðings.

Lögfræðileg ráðgjöf á bókasöfnum borgarinnar

Mannréttindaráð Reykjavíkur styrkir Orator, félag laganema við HÍ, til þess að veita borgarbúum lögfræðilega ráðgjöf sem fram fer á bókasöfnum borgarinnar en þar munu laganemar leiðbeina og ráðlegga fólki því að kostnaðarlausu. Um er að ræða tilraunaverkefni sem mun standa fram á vorið. Markmiðið með stuðningi mannréttindaráðs er að efla það góða starf sem Orator stendur fyrir og gefa enn fleiri einstaklingum kost á þeirra  þjónustu. Þörfin fyrir lögfræðilega ráðgjöf hefur aukist til muna á síðustu misserum vegna efnahagsástandsins og því ákvað Mannréttindaráð Reykjavíkur að styðja Orator til verkefnisins.Orator félag laganema hefur starfrækt lögfræðiráðgjöf frá árinu 1981 þar sem almenningi gefst kostur á að fá upplýsingar um réttarstöðu sína án endurgjalds. Ráðgjöfin hingað til hefur farið fram einu sinni í viku þar sem fólki gefst kostur á að hringja inn með spurningar um lögfræðileg álitaefni. Það eru eingöngu laganemar sem eru í meistaranámi sem sinna þessari ráðgjöf undir leiðsögn útlærðs lögfræðings.

Samræmt skóla- og frístundastarf í borginni

Á fundi menntaráðs Reykjavíkur í morgun fengum við kynningu á því hvernig gengið hefur að samþætta skóla- og frístundastarf á þessu kjörtímabili. Það er gaman að segja frá því að þessi samþætting er vel á veg komin í flestum hverfum. Íþróttaskóli stendur nemendum í 1. bekk til boða einu sinni til tvisar í viku. Tónlistarnám er víða í boði bæði á skólatíma og á frístundaheimilunum. Þá stendur nemendum sums staðar til boða að taka þátt í skátastarfi eða í kóræfingum áður en skóladegi lýkur. Íþróttafélögin hafa brugðist vel við því að aðlaga starfsemi sína að starfi skólanna með því að færa æfingatíma sína framar fyrir börnin og mörg félög bjóða nú þegar upp á akstur frá frístundaheimilum á æfingar. Með samvinnu og samþættingu af þessu tagi verður vinnudagur barnanna samfelldari og við minnkum skutlið. Mikilvægt er að halda áfram að þróa þetta starf með þarfir barnanna í huga og að hvert hverfi fyrir sig móti sér sína stefnu í þessum málum með aðkomu foreldra, barna, skólanna og þeirra aðila sem sinna tómstundaiðkun barna. Starfsmenn Menntasviðs, Íþrótta- og tómstundasvið og þau félagasamtök sem hafa tekið þátt í að bæta og samræma skóla- og frístundastarf í borginni eiga þakkir skilið fyrir árangursríkt starf.